close
تبلیغات در اینترنت
همدمی
loading...

نسل چهارم

فراز و فرود زندگی را همه دیده اند و همه چشیده اند، لذا نمی خواهم از این حرفی بزنم. نکته اینجاست که در طی طریق تنها نباشی و کسی باشد که حواسش به تو باشد. حالاست که به وقت دم، دم ساز داری! یعنی اگر غم است، غمگین خواهد بود و وقتی شادی است، شاد. این حس دو تايي را زیاد حس کرده اند مردم. در…

همدمی

فراز و فرود زندگی را همه دیده اند و همه چشیده اند، لذا نمی خواهم از این حرفی بزنم. نکته اینجاست که در طی طریق تنها نباشی و کسی باشد که حواسش به تو باشد. حالاست که به وقت دم، دم ساز داری! یعنی اگر غم است، غمگین خواهد بود و وقتی شادی است، شاد. این حس دو تايي را زیاد حس کرده اند مردم. در همه ی ابعاد هم قابل تعمیم است. چه در بین امام و امت، چه بین همسایه و همسایه، چه در بین مؤمن و مأمن، چه بین این کشور و آن کشور، چه در بین ... . اما این صحبت یک وجه عرفانی دارد، که شخصا سواد آنچنانی در این حوزه ندارم! نمی خواهم پیچیده بنویسم تا شما که می خوانید یکی برداشت عرفانی کند، و یکی حیوانی! خودم رک و پوست کنده می گويم!امروز که شیرینی عقد یکی از دوستان را می خوردیم، ناگهان به چهره اش که نگاه کردم، دیدم، رفیق ما دیگر رفیق ما نیست. صندوق اسرارش در فضای ابری بین خودش و هم دمش به اشتراک گذاشته شده است و خیلی تو دار تر و در یک کلام، "مرد" تر شده است. اینکه آدمی "دم"ش را با کدام دم"ساز"ي به اشتراک بگذارد تا با هم "همدم" شوند بستگی به ما دارد. یکی با سجده بر خاک و نجوا با خدای خود یکی با نشستن زیر درختی و پوست درخت یکی با نوشتن در پلاس و وبلاگ یکی با بستن پارچه به ضریح امام رضا ع یکی با زدن زیر توپ پلاستیکی دو پوسته ی کف حیاط یکی با زدن پوک به ته سیگار یکی با زدن دو پک از شراب یکی با بغل کردن سگش در رخت خواب یکی با نوشتن نامه و انداختنش به چاه جمکران یکی با سلام هر وعده اش بعد نماز به کربلا یکی با مادرش سر قبرش که نديده اش یکی با گمنامی کنار صحن دانشگاه یکی با رفیقی که فهمیده است که می فهمد یکی با دفترچه ی خاطراتش یکی با کتابهایش یکی با دیوار و در دست شویی بین راه و یکی با یار در راهش که ... اشتباه نکن! قصدم یکی کردن خدا و شراب و سیگار و کتاب نبود! نگاه کن که "یکی با"ها مثل هم اند ولی کارشان زمین تا آسمان با هم فرق می کند! آدمی نیاز دارد به داشتن دمساز! حال اینکه هرکس چقدر طاقت و ظرفیت فراز و فرود زندگی اش را داشته باشد و چقدر برای خودش ارزش قائل باشد که دمش را با هر کس و هر چیزی به اشتراک نگذارد و بلکه دم سازش را بیابد و همدمی را تمرین کند، دل می خواهد و دین و جهاد. چرا گفتم دل و دین و جهاد، بماند! اما امان از آن زمان که دمی داشته باشی که نتوانی به دم سازت بگويي که بگو: السلام علیک یا فاطمه الزهرا س و امان از آن دم که دمادم بخواهی دمسازت باشد و همدمی کند و نباشد و ... ، که السلام علیک یا علی بن ابی طالب! *شرمنده که آشفتگی های این چند روزم را با شما به اشتراک گذاشتم. قصدم دو چیز بود؛ یکی توجه به فراز و فرود زندگی، یکی تغیير طعم آنها وقتی دمسازي باشد که همدمی کند! *عکس شاید به زعم شما نا مربوط باشد اما برداشت اختصاصی است.
ابوالفضل شفیعی بازدید : 628 چهارشنبه 02 مهر 1393 زمان : 18:31 نظرات ()
ارسال نظر برای این مطلب
این نظر توسط * در تاریخ 1393/7/25 و 16:11 دقیقه ارسال شده است

زیبا بود. عکس هم نامربوط نبود.دوکبوتر درکنار.....

این نظر توسط = در تاریخ 1393/7/5 و 16:35 دقیقه ارسال شده است

یعنی هر دمسازی از جنس خاک را باید خط کشید؟مگر میشود،یک لحظه تصورش......
...بحث شهادت جداست،درآن زمان دمسازت را به اختیار خود برای خدا میدهی ... .

مدت هاست دنبال مطالبی با ابن موضوع در میان فعالین دانشجویی هستم اما تا به حال ندیده بودم،و دردل گفتم که همه از واقعیات زندگی به دورند.عذر خواهی میکنم.

باتشکر

پاسخ : دقیقا من هم در مطلب به این اشاره کردم که قصد عرفان بافی ندارم! بلکه منظورم کاملا زمینی و خاکی است. اما اینکه بی اختیار رفتن ها و نشدن ها و ... را به پای خود بنویسیم و خود را مذمت کنیم را خیلی موافق نیستم چرا که این طور فقط از خدا جباريت را شناختیم، حکمت و رحمانيتش را دور ریختیم.

این نظر توسط = در تاریخ 1393/7/5 و 0:01 دقیقه ارسال شده است

...این فرازو فرود زندگی عده ای از ماست.
پاسخ : به خاطر همین گفتم:
امان از آن دم که دمادم بخواهی دمسازت باشد و همدمی کند و نباشد و ... ، که السلام علیک یا علی بن ابی طالب ع


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
درباره ما
Profile Pic
از آنچه که هستم نالانم و در آنچه باید باشم فکر می کنم. ای کاش می توانستم ادعا کنم که معادلات زندگی را از قرآن به سنت و سپس به خرد حل می کنم. حال آنکه فکر می کنم دارم از خرد به سنت و سپس به قرآن حرکت می کنم. یعنی هرچه عقل ناسالمم گفت، دیگر تمام است. دیگر چه کسی به قرآن و سنت پیغمبر(ص) و ائمه اطهار(ع) کار دارد؟! "در جامعه ای که به جای نهادسازی های مبتنی بر قرآن، سنت، خرد، همه همان چه در مدرسه و دانشگاه خوانده اند را تهوع می کنند بر پیکره ی وطن اسلامی، چه توقعی از من می رود." این نجوای نفس سرکش من یا ما هست یا نه؟ بت شکنی مدل قرن بیست و یک میلادی با نهادسازی هایی اتفاق می افتد که بتواند زنجیره ی طلایی انقلاب اسلامی، نظام اسلامی، دولت اسلامی، جامعه اسلامی و تمدن اسلامی را به هم متصل و تکمیل کند. "این قرن، قرن اسلام است" و چشم امید ما به نسل چهارمی ها.
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آمار سایت
  • کل مطالب : 22
  • کل نظرات : 22
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 1
  • آی پی امروز : 13
  • آی پی دیروز : 20
  • بازدید امروز : 69
  • باردید دیروز : 36
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 313
  • بازدید ماه : 1,065
  • بازدید سال : 2,357
  • بازدید کلی : 58,422
  • کدهای اختصاصی
    تماس با ما

    ساخت فلش مديا پلير